مصاحبه با نماینده طلاب اردکان-شماره پنج

مصاحبه با نماینده طلاب اردکان-شماره پنج

- in مدیر
922
۰
IMG_20180130_093659

بسم الله الرحمن الرحیم
شما در پایان مصاحبه قبلی گفتید انتظار داشتم در خصوص مسائل مالی سوال می کردید الان فرصتی فراهم شد تا با شما باشیم.
یکی از نقاط قوتی که در دوره نمایندگی شما محسوس است بسط ید شما در امور مالی است، در صورت صلاحدید بفرمایید مساعدت های نقدی شما که به صورت هدیه یا وام است از کجا تأمین می شود؟
بسم الله الرحمن الرحیم، الحمد لله رب العالمین و صل الله علی محمد و اهل بیته الطیبین الطاهرین و اللعن الدائم علی اعدائهم اجمعین الی قیام یوم الدین.
از فرصتی که فراهم آوردید تا در خدمت شما و سروران عزیز باشم سپاسگزارم.
ابتدا در خصوص وام توضیحاتی عرض می کنم: هیأت رئیسه مجمع نمایندگان در این دوره، با مرکز خدمات حوزه های علمیه تفاهم نامه ای امضاء کرده بود. رئیس مجمع نمایندگان طلاب و فضلا حجه الاسلام و المسلمین سید علی اکبر حسینی نژاد بارها در صحن مجمع عمومی به نمایندگان محترم طلاب گفتند: فرصت خوبی فراهم شده از این فرصت به نفع طلاب حوزه انتخابیه خود استفاده کنید.
با تحقیق متوجه شدم در این مشارکت امتیازات خوبی وجود دارد که قبلا در مصاحبه ای این امتیازات را برشمرده ام، دستم از وجوه صندوق سنتی طلاب اردکان کوتاه بود زیرا ساز و کار خودشان را داشتند و نهایت روی خوشی که به ما نشان دادند این بود که شما هر کس را به ما معرفی کنید ما به او وام خواهیم داد و اساسا معتقد به این امتیازات نبودند و جاهای دیگر مثل بانک رسالت را برای مشارکت ارحج می دانستند.
برای اینکه فرصت فراهم شده از دست نرود با بعضی از روحانیون اردکانی که می دانستم وضع اقتصادی خوبی دارند رایزنی کردم و مبالغی را به صورت قرضی گرفتم و با مقداری از مال شخصی ام، تفاهم نامه ای با مدیر عامل صندوق قرض الحسنه مرکز خدمات حوزه های علمیه امضا کردم. در کمتر از دو ماه موجودی ما به حدود هشتاد میلیون رسید که طبق قرارداد، مرکز نیز همین مبلغ را به موجودی ما اضافه کرد.
تا این لحظه با اصل پول و مشارکت مرکز و اقساط برگشتی، حدود دویست میلیون تومان وام به عزیزان پرداخت شده است.
البته این کار ما باعث ایجاد رقابتی شد که ثمرات و منافع آن شامل حال عموم طلاب اردکان شد و فرصتی فراهم شد که عزیزان بتوانند وام های متعددی دریافت کنند، خُب، الحمد لله.
اما در خصوص مساعدت های مالی: اینجانب تا بحال حدود چهل میلیون تومان صرفا، تأکید می کنم صرفا، از علمای یزدی مثل آیات عظام و حجج اسلام محقق داماد، اعرافی، فرشاد، دیداری … و بعضا مجمع نمایندگان دریافت و سعی کرده ام با رعایت امانتداری به دست اهلش برسانم و تا بحال تمام مبالغ دریافتی و پرداختی را به صورت دقیق در دفتری ثبت و ضبط کرده ام.
این نوع از فعالیت در دوره های گذشته به این گستردگی نبوده و عرض می کنم اگر نبود قانون احتیاط و گریز از اتهام، بیش از این همت می کردم.
آیا از مقامات دولتی نیز دریافتی داشته اید؟
ظاهرا شما به تأکید بنده توجه نداشتید، نه به هیچ وجه؛ اینجانب تا این لحظه هیچ مبلغی از هیچ مسوولی دریافت نکرده ام و اساسا دنبال آن نبوده ام و یقین دارم در صورت مطالبه با دستان بسته ایشان مواجه نمی شدم. بله در جلسه ای که سال ۹۵ فرماندار وقت آقای اسماعیلی دعوت شده بودند ایشان بن های خریدی آورده بودند که بین حاضرین تقسیم شد و تتمه آن، که حدودا سی بن خرید بود بعدا به طلاب دادم البته این بن کارت ها مربوط به یکی از فروشگاه های اردکان بود که عبارت فرمانداری اردکان روی آن قید شده بود.
در ادامه سوال قبل عرض می کنم: قراردادی با رئیس بانکداری اجتماعی بانک رسالت قم منعقد کردم و کانونی اقتصادی به نام آیت الله العظمی فاضل اردکانی تشکیل دادم. در مدت کمی بیش از صد نفر عضو این کانون شدند.
توضیح اینکه، بر اساس گردش های مالی خرد، امتیازاتی ایجاد می شود که به مسوول کانون اجازه می دهد افرادی را برای دریافت تسهیلات با کارمزد ۲ در صد به بانک معرفی نماید.
در اوائل افراد متعددی برای دریافت وام های سنگین بعضا تا ۳۰ میلیون معرفی کردم ولی در ادامه، به خاطر تذکر یکی از مجتهدین، تردیدی نسبت به مشروعیت این حق امتیاز برایم ایجاد شد که موجب شد اهتمام ما نسبت به بانک رسالت کم و عضو گیری را متوقف کنم و فعلا همکاری ما با بانک رسالت به صورت ضعیف کما کان ادامه دارد.
چه مشکلی وجود داشت؟
ایشان شرط امتیاز مذکور در قرارداد را نوعی ربای در قرض می دانستند حتی وقتی من این قضیه را به رئیس بانک مطرح کردم، عده ای از روسای بانک رسالت خدمت ایشان رسیدند و متقاعد شدند که باید رویه و ضوابط پرداخت وام را تغییر و مطابق با شرع تنظیم کنند.
با این اوصافی که فرمودید و دسترسی که شما دارید خوب بود جلسه می گرفتید، خانواده ها را به اردو یا سفرهای زیارتی می بردید.
بله حق با شماست من بارها در این خصوص رایزنی کردم ولی استقبالی نشد برای اردوی وسف و آشتیان و حتی سفر به کربلای معلی رایزنی کردم و بانی پیدا کردم به دوستان گفتم برای مسافرت به محلات اطلاعیه میدهم اگر استقبال شد ادامه می دهیم و این کار را کردم و آقای فتاحی را برای ثبت نام معرفی کردم ولی تعداد ثبت نام کنندگان به حد مطلوب نرسید. فقط یک دفعه دوستان را به اردوی یک روزه زیارت شاه عبدالعظیم حسنی (ع) و حرم امام راحل (ره) و نمایشگاه دفاع مقدس بردیم و این آمادگی برای تکرار وجود داشت. بهرحال کوتاهی از جانب من نبود.
عجب، از همت و دلسوزی و پیگیری شما ممنونم. یکی از سوالاتی که در ذهن بعضی از طلاب وجود دارد این است که چرا هیچ گاه شما اقدامی جهت معرفی برنامه های خود یا جواب دادن به انتقادات و بعضا اتهامات نکردید؟
اولا؛ قبول انجام همین مصاحبه و ایجاد کانال تلگرام و سایت اردکان ساباط(سامانه ارتباط با طلاب) ابزاری برای اطلاع رسانی است. ثانیا؛ ترجیح می دهم به جای صرف وقت و انرژی برای مقابله با مخالفین، تلاشم را معطوف به اهدافم کنم. ثالثا؛ بعضی مخالفت ها را طبیعی می دانم و از آن، باز خورد مثبت می گیرم چرا که می فهمم متوقف نیستم، مثَل معروفی است که می گویند قطار تا حرکت نکند سنگش نمی زنند. رابعا؛ معتقدم تا اندازه ای اختلاف خوب است و موجب رقابت می شود.
ولی اگه مقابله نشود تالی فاسد دارد.
چه تالی فاسدی؟
مثل توقف یا چالشی شدن بعضی برنامه ها که موجب کندی حرکت تان می شود.
به دست آوردن چیزی به مراتب از نگهداری و حفظ آن راحتر است. برای یک آرمان و هدف بلند، عمده استدامه و حفظ آن است. اگر یک حرکت مقدس، گفتمان سازی و نهادینه نشود به سرعت از بین خواهد رفت. تحمل تلخی نرسیدن به هدف، بمراتب راحت تر از زمانی خواهد بود که به هدف برسی ولی ببینی نتیجه زحماتت مهم شمرده نشود و توسط نمایندگان بعدی از بین برود. بنابراین عجله ای برای رسیدن به نتیجه ظاهری و موقت ندارم.
آنچه شما این روزها در خصوص مسائل سیاسی کشور از طرف سیاست مداران قبلی شاهدید، گواه بر صدق ادعای ماست.
آن آرمان و اهداف بلندی که شما دنبال آن هستید چیست؟
یکی از موضوعاتی که اصرار بر آن دارم لزوم ساماندهی طلاب در قالب گروه های تخصصی است. و درمان بسیاری از کاستی های حوزه را در آن می بینم. لابد شما اطلاع دارید من چند سال مسوول دفتر کمیسیون انضباطی حوزه های علمیه کشور و دو سال معاون فرهنگی ائمه جمعه پردیسان حجج اسلام غفوری و قوامی بوده ام و بی اطلاع از معضلات و مشکلات و آسیب های حوزویان و خانواده هایشان نیستم، بنابراین به تجربه به این ضرورت رسیده ام. این کار موجب تقویت اعتماد به نفس طلاب مبتدی و ایجاد حس عزتمندی در طلاب پیش کسوت می شود و می تواند جوابگوی نیازهای جامعه امروز و اقتضائات زمانه باشد.
از سال ها پیش یکی از دغدغه های من مواجه با چالش های فرهنگی شهرستان اردکان و میبد بوده که در راستای اخطار و تذکر به این مهم، در سال ۹۴ جلسه مشترکی بین طلاب اردکان و میبد و مسوولین و روحانیت این دو شهر بلکه استان با موضوع «چالش های فرهنگی پیش روی مجامع رو به رشد صنعتی» پی ریزی کردم که نافرجام ماند. و معتقدم به زودی همه به ضرورت آن واقف خواهند شد و امیدوارم آن موقع برای اقدام دیر نباشد.
معتقدم آنچه برکت را از میان ما برده، متأسفانه، مرزبندی های ناصواب و خطوط قرمز خودخوانده و فراتر از نظامی است که بعضا رواج پیدا کرده و موجب شده گاهی دوست، دشمن و ارزش، ضد ارزش پنداشته شود.
شما چند دفعه از این جلسه یاد کرده اید و مسائل و حواشی آن را باز نمی کنید اگر صلاح می دانید در خصوص آن مطالبی بیان فرمایید.
بحث از جلسه و تعطیلی آن، از حوصله این مصاحبه خارج است و مصاحبه مستقلی می طلبد که انشاء الله به وقتش زوایای آن را باز و تحلیل خواهم کرد.
آیا مطلبی هست که بخواهید بیان کنید؟
در پایان ضمن تشکر از شما و دوستانتان عرض می کنم: اینجانب بارها اعلام کرده ام بر اساس مسوولیت و ضرورتی که احساس می کنم فارغ از مسائل جناحی، با اکثر مسوولین ارتباط داشته و دارم؛ آنجا که لازم باشد تشکر و در جایی دیگر دوستانه تذکر می دهم.
در مقابل دشمنان متعدد این اتحاد ماست که دشمن را ناکام می گذارد و نباید بین اهم و مهم و اصل و فرع دچار توهم و اشتباه شویم.
بدانید که در این برهه از زمان، نیاز مخالفین ما به انفصال از ما، بیش از نیاز ما به اتصال با ایشان است. اجازه می خواهم مطلب را با مثالی توضیح دهم شما حتما شاهد بوده اید در دفاع شخصی و یا مسابقات رزمی مثل کاراته، رزمی کار برای مصون ماندن از ضربات مهلک پای حریف، فاصله را کم می کند و حتی در آغوش طرف مقابل قرار می گیرد؛ تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.
و السلام علیکم و رحمه الله و برکاته

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *